لیلا نامه... دوشنبه دوازدهم مرداد ۱۳۹۴ - 3:18 - نه شیرینم ، نه لیلی - من زن زیبایی نیستم موهایم خرمایی ست نه مثل شب ست و نه یادآور باد... چشم های قهوه ای م تو را نه یاد دریا می اندازد و نه جنگل... با انگشتان کشیده ام هم بلد نیستم پیانو بزنم برایت... پوست سفید م نه به برف میماند و نه ماه... و... اما ...

. . سه غم آمد به جانم ، هر سه یکبار... . .

. . بهار حتی با یار اما بی نگار... مثل گل پر از خار ... . .

. . . منت خدای را که بزرگی و بخشایندگی بر ما تمام کرد... . . .

هوایی شدنتاوان سنگینی داردقد یک بغض قدیمی...

همه ی سخت شدن هااز عادت می آید...عادت که کردیتنها می شوی...بلاتکلیف می شویمنتظر می شویعادت که کردی...کارت ساخته است.

وابسته شدن که این حرف ها را ندارد... کافیست تو دست لای موهایم ببری و من سیگار ِ روی لب هایت را روشن کنم وابسته شدن که این حرف ها را ندارد... +خیلی خیلی همینطوری نوشتخیلی ها!

من را با آنکه این شب ها می بر یــَـش هیات آشنا کن... می خواهم بگویمش چگونه برایت عاشقی کند. . . +عکس باب دل پیدا نشد. . .

می ترسم کلمات حیف شوند که می نویسمشانو گرنه گفتن نداردتو یی که نیست درست مثل خودت. . . که نیستی...

قرار است همین روزها با سینی چایی تلخ وارد شوم می ترسم از اینکه مخاطب این همه حرف های ِ دوستت دارمـیــَم... تو باشی! غریبه

نرگس ها را کشتم... خار های رز قرمز انگشت دوم از دست چپم را... بدجور می سوزاند. . .

من زن زیبایی نیستم موهایم خرمایی ست نه مثل شب ست و نه یادآور باد... چشم های قهوه ای م تو را نه یاد دریا می اندازد و نه جنگل... با انگشتان کشیده ام هم بلد نیستم پیانو بزنم برایت... پوست سفید م نه به برف میماند و نه ماه... و... اما همینطور ساده به زیبایی موهای تو به آرامی نگاه زیبایت به بخشندگی دستان ...

. تنبیه من امسال که جا ماندم چیست؟! هر جا بروم پیاده باید بروم .

تو بی نظیر ترین حس مدامی و من حامل بزرگترین خبر جهانم ” باز معجزه ای در راه است ... “